Je hoeft niet gelovig te zijn om een speciale gave te hebben.

In een eerder geschreven blog legde ik al uit dat mijn leven niet altijd rozegeur en manenschijn was. Vorig jaar vond ik de moed om hulp van een ander te aanvaarden en ben ik bij een therapeute in behandeling geweest. Maanden heb ik gewerkt aan wie ik was ,wilde zijn en ben. Echter hielpen gesprekken alleen niet genoeg(voor mij) . Ik vond pas rust dankzij Yoga. Geen snuiverij en of zweverig gedoe maar wel in balans komen met je innerlijke jij. Zowel lichamelijk als geestelijk. En laat dat laatste nu net zijn waar we allemaal veel nood aan hebben. Elke gebeurtenis dat op je pad komt wil ons wat bijleren. Wanneer we op zo’n manier naar de dingen kunnen kijken, omarmen we meer de situatie zoals ze is en proberen ook daar het beste van te maken.

Mijn ‘superkracht’ is dat ik hoogsensitief(HSP) ben. Eerlijk gezegd ervaarde ik dit niet altijd als positief. Het is door ouder te worden dat ik meer begrijp wie ik ben en waarom ik op verschillende situaties anders reageer dan anderen. Komt hier die drang van om te bloggen in de hoop dat ik iemand heb kunnen raken op een positieve manier? Wie weet. Voor mij werkt het in elk geval therapeutisch.

When life gives you lemons

Aan de situatie valt momenteel niet veel te veranderen. Wat me wel enorm veel deugd doet zijn de vele berichten of mails die ik van mijn klantjes krijg. Bijna dagelijks stuurt er wel iemand van jullie om te vragen hoe het met me gaat. Dank u! Het geeft me een extra boost om nooit op te geven . Samen komen we door deze gekke tijd en zullen we dit vieren met een glaasje in ons hand. We blijven niet bij de pakken zitten. In elke tunnel brandt een licht. Ook in deze. Laten we elkaar en iedereen blijven steunen die het kan gebruiken.

En wanneer het even echt niet gaat, wees dan niet hard voor jezelf. We zijn niet gemaakt van papier en lijm. Wel van emoties, vlees en bloed. Kop op, hart warm en hoofd koel. Spread the love

Liefs, Vic